Weet je waarom je geslagen werd?
- Nee. Weet je waarom je geslagen werd?
-Waarom? - Om oudejaarsnacht te vieren.
Vooruit, marcheren! Marcheren...
en zingen!
Zing iets vrolijks.
Zing het luid en helder.
Meekomen.
Sorry...
ik ben helemaal vuil en smerig.
We hebben niet veel tijd. Komaan.
Je moet je haasten.
Hier. Kijk eens of deze passen.
We moeten in beweging blijven.
De Duitsers jagen op alles...
Joden, niet Joden alles...
en iedereen.
Wlady, je scheert je beter. Neem mijn scheermes maar.
Marek Kaczynski zal voor je zorgen..
hij is aan de andere kant van de stad.
Jij verblijft daar vannacht en daarna zetten we je ergens anders.
Ik zal je voedsel brengen.
Ok. Aan het werk.
Ik toon je waar je de nacht zal doorbrengen.
Je moet hier blijven tot morgennamiddag.
We hebben een apartement voor je.
Niet ver van de getto. Maar het is er veilig.
Het zal niet confortabel zijn...
Het zal wel lukken.
Dank u.
- Hé jij. - Wat?
Geef het aan mij.
Ga zo snel mogelijk door de poort naar de Duitse zone.
We gaan de gordijnen nu dicht doen.
Je moet ze overdag open doen...
Vergeet dat niet.
Je moet je wel beter voelen aan deze kant van de muur, niet?
Ja.
Maar soms ben ik niet zeker aan welke kant ik sta.
Brood, aardappelen, ajuinen...
Janina Gorlewska zal 2 keer per week langskomen...
om meer eten te brengen en om te zien hoe het met je is.
Dank je.
Dit is voor je.
In geval van nood en alleen dan...
ga je naar dit adres.
-Varken! -Je bent afschuwelijk.
Mmmm, je speelt als een engel.
Ik was al van plan om als een engel te spelen.
Leugenaar, je bent een zwijn.
19 April 1943
Vuur!
16 Mei 1943
Tegen de muur!
Dank je.
- Ik wilde vroeger komen... - Nee, dank je...
Niemand dacht dat ze het zo lang zouden uithouden.
Ik had daar nooit mogen weggaan. Ik had er moeten zijn voor hen.
Wladys, zeg dat niet...
het belangrijkste is dat het voorbij is.
Mijn God, hebben ze gevochten?
Ja.
- De Duitsers ook. - Ze zijn geschrokken.
Ze hadden dit helemaal niet verwacht.
Joden die zich verdedigen...
wie had dat gedacht?
Wat hebben ze er nu aan?
Wat?
Wlady, je verbaast me.
Ze stierven eervol.
Ik zal je nog iets zeggen?
De andere Polen komen in opstand.
We zijn klaar.
We zullen ook vechten.
Wacht maar.
Neem je spullen. We moeten vertrekken..
Wat?
Wat is er aan de hand?
De Gestapo zit je op de hielen...
ze hebben Janina en Andrzeja al opgepakt.
Ze zullen deze plaats snel ontdekken.
- Je moet nu vertrekken. - Waar moet ik heen?
Kijk me aan Ik ga niet weg...
- Wat zijn m'n kansen hier? - Het is jouw keuze.
Maar als ze binnenkomen, gooi jezelf dan te pletter...
laat ze je niet levend grijpen.
Ik heb vergif bij me, mij zullen ze niet levend vinden.
Maak open.
Open de deur of ik verwittig de politie.
Woon jij daar?
- Je bent niet ingeschreven. - Het is van mijn vriend.
Ik kwam hem bezoeken maar hij is er net niet...
Heb je je identiteitskaart bij?
Laat me je identiteitskaart zien.
Ja, natuurlijk.
- Laat je identiteitskaart zien. - Wat is er aan de hand?
Hij is een Jood.
Een Jood. Stop hem! Een Jood!
Stop hem!
Ja?
Ik ben gestuurd door meneer Kaczynski.
Wladyslaw Szpilman...
Kom binnen.
Het spijt me...ze
hebben me dit adres gegeven, ik zoek een zekere Dzikiewicz.
Micha Dzikiewicz.
Hij is mijn man.
Kom verder.
Zet je neer.
Ik heb hulp nodig...
Hij komt terug voor de avondklok.
Ik heb een schuilplaats nodig.
Hij zal hier direct zijn.
Hoelang ben je getrouwd?
Iets langer dan een jaar.
Hoe is het met Jurek?
Dood.
Oh...
Voor wanneer is de baby?
Het is...
Het is nu niet de goede moment om kinderen te hebben...
Dit is mijn man.
Dat is Wladys Szpilman.
Hij is gestuurd door Marek Kaczynski.
Ach ja. Ik herinner me het.
Meneer Kaczynski zei me je te contacteren in geval van nood.
Maak je geen zorgen.
We kunnen je vannacht niet verplaatsen.
Jij slaapt op de sofa.
Excuseer...
Ik voel me... Mag ik een stuk brood?
Ja natuurlijk. Eet nu maar.
Zit.
Alstublieft.
Dank je.
Dit is volledig Duits gebied.
Aan de overkant is een ziekenhuis waar de soldaten van het Russische front komen.
Daarnaast het politiekantoor.
De beste plaats om te verblijven.
Zowel 's nachts als overdag.
Ik doe de deur op slot.
Niemand weet dat je hier bent dus...
hou je gedeisd.
Alles goed?
Dank u.
Dit is Antek Szalas.
Hij zal voor je zorgen.
- Aangenaam. - Aangenaam.
Dank u.
Ik heb hem de sleutel gegeven...
hij zal voedsel brengen en voor je zorgen...
hij werkt ondergronds, hij is een goed persoon.
Herinner me je niet, Szpilman?
- Nee, ik herinner me je niet. - De radio in Warschouw.
Ik was er technieker.
Ik zag je bijna dagelijks.
Het spijt me, maar ik herinner me je niet...
maakt niet uit...
Maak je geen zorgen. Ik zal zo veel mogelijk langskomen.
We zijn blij dat de geallieerden Duitsland bombarderen...
nacht, na nacht, na nacht
Cologne, Hamburg, Berlijn.
En de Russen geven ze er van langs.
Dit is het begin van het einde.
Laten we het hopen.
Nog steeds in levende lijven?
Ik heb worst,...
brood en een beetje vodka bij.
Hoe lang gaat dit nog duren?
Nu niet lang meer.
IK denk dat mijn haar wat te lang wordt.
Zit er niet mee in.
Je ziet er zo grappiger uit.
Mijn grootvader had lang haar toen hij zijn vriendin ontmoette.
Drink op.
Waarom kwam je niet eerder? Het is ondertussen al 2 weken...
Problemen. Geld.
Ik moet geld verdienen om voedsel te kopen.
Ik moet dingen kunnen verkopen.
Het is niet gemakkelijk.
Hier, verkoop dit.
Voedsel is belangrijker dan tijd.
Voor ik het vergeet...
de geallieerden zijn in Frankrijk geland...
de Russen zullen weldra hier zijn.
Ze zullen de Duiters verrot slagen.
Elke dag nu.
Wlady?
Wladyk?
Ik wist het.
Ik wist dat dit ging gebeuren.
- Haal een dokter. - Nee, dat is te gevaarlijk.
Dr. Luczak is te vertrouwen.
Wees niet dom, hij is een pediater.
- Hij is toch een dokter. - Nee, jij blijft hier.
Ik zal gaan.
Ik kom afscheid nemen.
Ik ga bij mijn moeder in Otwocka wonen.
De baby is daar al. Hij is er veiliger.
De bevreiding kan nu voor elke dag zijn.
Ze hadden die Szalas moeten afschieten.
Hij heeft in heel Warschouw geld voor je ingezameld.
De mensen zijn genereus geweest.
Hij heeft dus een aardig bedrag bijeen.
Mijn God.
Een lever als een voetbal en een galblaasinfectie
maar hij komt er door.
Ik heb geprobeerd iets zoets mee te brengen, maar het is niet gemakkelijk.
Kan je hem opnieuw bezoeken?
-Wie weet? - Dokter?
- Dank u. - Rust.
Hartelijk dank om te komen.
Ik heb je wat te eten gebracht...
ik zal nu wat voor je klaarmaken...
tot we weg moeten.
1 augustus 1944
Eruit.
Eruit, eruit.
Iemand.
Iemand, help me.
Wat doe je hier?
Wie ben je?
Versta je me?
Ja.
Wat ben je aan het doen?
Ik probeerde...
dat blik te openen.
Woon je hier?
Werk je hier?
Nee.
Wat doe je?
Ik ben...
was een pianist.
Pianist?
Kom.
Speel wat.
Verberg je je hier?
Jood?
Waar verberg je je?
Op zolder.
Toon het me.
Heb je te eten?
In houding!
- Goeiedag. - Goeiedag commandant.
Jood!
Excuseer...
wat gebeurt er allemaal?
De Russen. Rond de rivier.
Het enige wat je moet doen is enkele weken wachten.
Wat gebeurt er?
We trekken ons terug.
Zijn de Russen hier?
Nog niet.
Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.
Bedank God in plaats van mij.
Hij wil dat we overleven.
Dat is wat we moeten geloven.
Neem dit.
- En jij dan? - Ik heb er nog een andere.
Een warmere.
Wat ga je doen als alles voorbij is?
Ik wil weer piano spelen.
Op de Poolse radio.
Zeg me je naam.
Ik zal naar je horen.
Szpilman.
Szpilman?
Ja.
Een goede naam voor een pianist.
Duitser! Duitser!
Nee.
Nee, niet schieten! Ik ben een Pool!
Alstublieft. Ik ben een Pool!
Niet schieten, niet schieten ik smeek je...
ik ben een Pool.
Kom naar beneden!
Alstublieft...
ik ben een Pool.
- Alstublieft, alstublieft... - Hij is Pools.
Ja, hij is Pools.
Waarom de jas verdorie?
Ik heb het koud.
Zie ze daar zitten... Het Duitse uitschot!
Moordenaars!
Gore smeerlappen!
- Moordenaars! - Smeerlappen!
Bekijk jezelf nu.
Jullie namen alles af wat ik had.
Ik, een muzikant.
Jullie namen mijn viool af.
Jullie namen mijn ziel af.
Ben je een muzikant?
- Ja. - Ken je...
een pianist die Szpilman heet...
- van de Poolse radio? - Natuurlijk ken ik die.
Ik heb hem geholpen toen hij zich verborg.
Zeg hem dat ik hier zit.
Vraag hem me te helpen.
- Wat is je naam? - Hosenfeld.
- Wat?
Hier was het. Ik sta erop.
Nu is het er niet meer.
Ik brulde en vloekte... ik ben er niet trots op...
En ik stond waar jij nu staat.
Er was prikkeldraad.
En er kwam een Duitser op me af.
Je hebt zijn naam niet begrepen?
Nee.
Misschien weten ze iets meer in de fabriek.
Wladyslaw Szpilman bleef in Warschouw wonen tot aan zijn dood...
op 6 juli 2000. Hij werd 88 jaar.
De naam van de Duitse officier was kapitein Wilm Hosenfeld.
Het enige wat over hem geweten is, is dat hij gestorven is in 1952...
in een Russische gevangenis.
Vertaald en bewerkt door: Enigma²